به گزارش حیات، به نقل از دفتر اطلاع رسانی مقام معظم رهبری، جمعیت ناگهان بلند شدند، صلوات فرستادند و شعار دادند؛ اما پس از چند ثانیه ساکت شدند؛ آقا نیامده بودند! همه روی زمین نشستند، همهمه کردند و به حرکت عجولانه خود خندیدند؛ شاید فریب ورود دسته جمعی بعضی از مسئولین به حسینیه را خوردند. معلوم است مهمانان امروز حسینیه، زیاد با این رویه آشنا نیستند. مهمانان، نخبگان علمی هستند؛ قیافه‌هایشان داد میزد که بیشتر عمرشان را در آزمایشگاه‌ها و کتابخانه‌ها و مراکز علمی گذرانده‌اند. رتبه‌های برتر المپیادها، آزمونهای سراسری، جشنواره خوارزمی و دانشجویان برتر تحصیلات تکمیلی. چند دقیقه بعد آقا آمدند. میهمانان، این‌بار با احتیاط بیشتری از جا بلند شدند. معمولا کسانی که اولین بار به حسینیه می‌آیند، موقع ورود رهبر انقلاب ترجیح میدهند بیشتر آقا را نگاه کنند تا شعار بدهند. در میان جمعیت، اینگونه افراد کم نبودند. با این حال آنهایی که سالهای پیش هم آمده بودند، محکم و باقدرت شعار میدادند: خونی که در رگ ماست/هدیه به رهبر ماست. برخلاف دیدارهای دانشجویی، مجری و سخنران‌ها، طولانی صحبت نکردند. در طول یک ساعت ۹ نفر صحبت کردند؛ یعنی میانگین شش دقیقه برای هر نفر. مقایسه کنید با دیدارهای دانشجویی که اگر کسی کمتر از ۱۵ دقیقه صحبت کند، یعنی در وقت صرفه جویی کرده است! صحبت‌های سخنرانها یک سر و گردن از صحبتهای دیگر دیدارهای جوانان با رهبر انقلاب بالاتر بود: کوتاه، پرعمق، پر از نکات پیشنهادی و کاربردی و بدون مقدمه‌های کم حاصل. سخنران اول در کمال ناباوری، تمام بحث خود را فقط در پنج دقیقه ارائه کرد! سخنران دوم -خانم کرمی- اولین کسی است که پس از صحبت‌هایش،